Kiedy:
poniedziałek, wtorek, środa: nieczynne
czwartek i sobota: 10:00-18:00
piątek i niedziela: 10:00-16:00

Miejsce:
Muzeum Tradycji Regionalnych
ul. Staromłyńska 27
Szczecin

Ekspozycja podzielona została na trzy części. W pierwszej sali znajdują się pomorskie pieczęcie funkcjonujące w przestrzeni miejskiej od XIV do XIX w. Są to obiekty należące przede wszystkim do władz i urzędów miejskich oraz cechów rzemieślniczych.

Treści oddane w polach pieczęci odnoszą się do życia gospodarczego, społecznego, politycznego i religijnego miasta. Przedstawiony materiał podzielono na grupy tematyczne, co pozwala wychwycić najpopularniejsze symbole, a także prześledzić kwestie dominujące w obrazach pieczętnych. Z zabytkami sfragistycznymi zestawiono inne zabytki, które ożywiają poszczególne motywy i umiejscawiają je w realiach współczesnych pieczęciom i ich twórcom.

W drugiej przestrzeni wystawienniczej można się zapoznać z mało znanym epizodem w historii Pomorza Zachodniego, jakim w okresie pierwszej wojny światowej oraz w czasie inflacji była emisja pieniądza zastępczego. Wybuch wojny i trudności wynikające z braku bilonu doprowadziły do wydawania pieniędzy zastępczych w postaci bonów – tzw. notgeldów przez nieuprawnione do tego władze samorządowe oraz osoby prowadzące działalność gospodarczą. W latach 1917-1920 w obiegu pojawiły się również monety. Pieniądze te od emisji oficjalnych różniły się materiałem, kształtem, wymiarem i zdobnictwem. Monety wykonywano najczęściej z cynku i żelaza, nadając im często specyficzne kształty; bony drukowano w nietypowych wymiarach. Duża część notgeldów emitowanych po 1920 r. dzięki niezwykle bogatej i różnorodnej tematyce jest obecnie ważnym źródłem ikonograficznym.

Trzecia sala ukazuje rolę monety jako środka przekazu informacji. Na obraz pomorskiego mennictwa składają się zarówno emisje władców, jak i miast oraz biskupów kamieńskich. Wystawa, choć koncentruje się na ikonografii, odzwierciedla zarazem historię monety na Pomorzu w okresie od XII do XIX stulecia. Początek tej drogi wyznaczają dwustronne denary bite w XII w. przez książąt z linii szczecińskiej i dymińskiej. Średniowieczne mennictwo zdominowały emisje miejskie i biskupów kamieńskich z ikonografią odnoszącą się do sfery sacrum i profanum. Okres nowożytny obfituje w książęce emisje obiegowe i okolicznościowe, utrwalające znane od stuleci znaki. Po wymarciu w 1637 r. dynastii Gryfitów podzielone księstwo znalazło się w dwóch różnych obszarach walutowych. Jego wschodnia część została ściśle związana z państwem brandenburskim i włączona do nowego systemu monetarnego. Otwarta na krótko w 1689 r. mennica w Stargardzie biła pieniądze według systemu brandenburskiego. W zachodniej części władcy szwedzcy kontynuowali pomorskie mennictwo, zastane motywy ikonograficzne i tytuły. Ostatnie emisje pomorskie powstały w 1808 r. w Stralsundzie.

W tej samej sali znajdują się dwa skarby zawierające monety pomorskie: późnośredniowieczny z Pyrzyc i nowożytny z Choszczna . Są to największe depozyty (łącznie ok. 5,5 tys. monet) spośród ponad trzydziestu zgromadzonych w Dziale Numizmatyki. Oba odkryte przypadkowo podczas prac ziemnych, przetrwały w dużym stopniu kompletności wraz z fragmentami naczyń glinianych.